“Rug mé air, an págánach gránna!”

Beannachtaí na Cásca ón Aoire Gearmánach.

Ní chreidim é!

Tá daoine i gcéin agus i gcóngar ag cáineadh an Phápa agus na hEaglaise as an bpolasaí atá acu le fada an lá i dtaobh mí-úsáid ghnéasach: na híospartaigh a chur ina dtost agus na sagairt a chosaint.

Tá sé de dhánacht iontu a bheith ag maíomh anois gurb iadsan na híospartaigh! Go bhfuil na meáin ag tromaíocht orthu. Go dtuigeann siad cás na nGiúdach (ar chuir an Eaglais an milleán orthu as céasadh Chríost go dtí le fíor-dhéanaí) anois: “Essi sanno per esperienza cosa significa essere vittime della violenza collettiva,” a dúirt Raniero Cantalamessa, predicatore della Casa Pontificia (seanmóirí de chuid an Tí Pontaifiúla) in alt ar L'Osservatore Romano inniu . “Tá a fhios acu óna stair féin cad is ciall le bheith ina n-íospartaigh de fhoréigin mar phobal.” Tugann Cantalamessa le fios gurb í an Eaglais atá ag fulaingt na géarleanúna céanna anois.

Nach dána an t-éadan atá air agus orthu? Ní chreidim é. Ní hé an béal bocht atá ag teastáil uaibh anois, a fheara sa Róimh, ach leorghníomh i bpeacaí na hEaglaise: saicéadach agus luaithreach. Tá sé thar am ag Pontaif na hEaglaise seo a bhróga dearga Prada agus gúna órga a bhaint de.

staidiúir an scríobhaí

Seo agaibh sé radharc ar an scríobhaí meánaoiseach ag obair, ó fhoinsí na linne sin a bheag nó a mhór. Thug Liz faoi deara gur féidir nach raibh an staidiúir a bhíodh acu os comhair deasc claonta ró-eirgeanamaíoch (ergonomic). “Bheadh strus uafásach ar do rostaí,” a dúirt sí. Más fíor, cén fáth a ndearna siad é? Caithfidh go raibh buntáistí ag baint leis an gclár claonta. Nó an tuairim ró-loighciúil é sin?

Uch is fada atá

An ag smaoineamh ar an bhfocal seo* a bhí an scríobhaí a d'fhág an nóta seo sa LS ar a dtugtar Laud Misc. 610?

Nó ar an ngúna seo?

Nó ar an téacs a bhí le cóipeáil aige?

* nephthairmthechtid = briathar neamhaistreach

Uit mo chrob!

Uit mo chrob

Och, mo lámh!

Scríobhaí Éireannach a “dúirt” é seo timpeall 845 AD, á bhreacadh síos ar imeall leabhair a fágadh i leabharlann Sankt Gallen, mainistir san Eilvéis.

Agus is Sasanach darbh ainm Eadberct a bhreac an méid seo síos i leabhar eile atá arna chaomhnú sa leabharlann chéanna:

(Cliceáil...)

Qui nescit scribere non putat esse laborem. Tres enim digiti scribunt totum corpus laborat.

Ní dóigh le duine nach bhfuil scríobh aige gur obair atá ann. Cé nach scríobhann ach trí mhéar oibríonn an corp ar fad.

Tá a lán leaganacha den ghearán seo le fáil i leabhracha ón Meánaois. Tá níos mó sonraí i gcuid de na leaganacha, mar atá:

oculus gravat = tuirsíonn [an cheird seo] na súile

renes frangit = briseann sí na duáin

costas in ventrem mergit = sánn sí na heasnacha isteach sa bholg

dorsum inclinat = cromann sí an droim

Och, mo lámh... agus mo dhroim agus mo shúile agus...

na hiolair vs. na corra glasa

Bhlagáil mé ar na mallaibh faoi na hiolair atá le feiceáil sa chomharsanacht seo. Éan eile a fheicim go minic anseo ná an chorr ghlas.

Is cosúil nach comharsana maithe iad na héin seo ar chor ar bith. De réir an ailt seo ar an Seattle Times, tá na hiolair, atá ag dul i líonmhaireacht, ag creachadh neadacha na gcorr anois. Is éan mór an chorr, ach is loimirceach í i gcomórtas leis an iolar. Tá líon na gcorr ag laghdú.

Réiteach a mhol duine amháin: áitiú ar na hiascairí coirneacha (ospreys) neadacha a dhéanamh in aice le coilíneachtaí na gcorr. Fanann an t-iolar fíréan glan ón iascaire coirneach de ghnáth, agus ní dhéanann an t-iascaire coirneach aon dochar don chorr.

lámhscríbhneoireacht reatha

Seo cúpla sampla de lámhscríbhneoireacht i nGaeilge ón aois seo caite, a fuair mé ón IVRLA. (Is cosúil nach bhfuil leagan Gaeilge den suíomh seo ar fáil. ) Is le Seán Ó Dálaigh an chéad cheann, agus le Tomás Ó Criomhthain an dá cheann eile.

(Cliceáil air etc.)

Feicfidh tú gur cheartaigh duine éigin cuid de na focail.

Tá sé ar intinn agam peann a thógáil agus triail a bhaint as an script seo!